مصیبت از وقتی شروع شد که به مرور کنترل و وقوف بر اتومبیل ها از دستان راننده ها خارج شد و این داستان هر روز داره ابعاد پیچیده تری بخودش می گیره بهتر بود فرمول وان مکانی و فرصتی برای به معرض نمایش نهادن مهارت خلاقیت و جسارت فردی رانندگان باشه بی واسطههای کامپیوتری با هدایت مستقیم راننده در شرایطی مساوی و برابر با سایرین تا این روند منجر به ظهور رقابتی هیجان انگیز و دیدنی بشه در حال حاضر فرمول وان با سرعتی ناپیدا اما محسوس به سمت نزدیک شدن به استانداردهای فرمولE که ازش به عنوان آینده مسابقات اتومبیل رانی نامبرده میشه در حرکته .. عکس: آیرتون سِنا

خطاب به شخصیتی که مدتهاست دیگر در قید حیات نیست این همه ولنگاری در بیان منزجر کننده ست ..ایراد گرفتن از گفتمانی که بی شک به فراخور زمانه خود حال به هر میزان رسوخ کننده و الهام بخش ذهنیت نسل های گذشته بوده سزایش این نیست که بیرحمانه لغز خواندنش و پرخاش گرفتن بر او که تا بود اهل گفتگو بود و نه تا این حد حمله ور شدن برش که این نسل هجمه نسل نت و اینترنت که بویی از ادب ندارند چونان علامه دهر بر هر چیزو ناچیز ابراز نظر می کنند آنهم با شنیع ترین طریق ممکن بی تردید نه در مقام نقد ایشانن و نه درخور کاویدن آنچه بوده و آنچه کرده حرفشان باد هواست یاوه گویانی بی بها ه

شب به نیمه نرسیده خواب دیدم چند نفری بخونه ای که توشم هجوم آوردن تو خواب حس می کردم اینا دزدند بنابراین برای دفاع بسمتشون حمله کردم تو دسته های سه نفره بودن و من هر سه نفری رو که میزدم باز سه تا دیگه از راه می رسیدند ..مدتی بعد از جایی دیگه سر در آوردم نمیدونم کجا ! ..از خواب بیدار شدم حس بدی نسبت بخوابی که دیدم نداشتم اصولا برای من اونی خوابه که تکون بده آدمو بعداز بیداریش این که هیچ حسی توش نداشت! منتها از روی غریضه شاید سمت پنجره رفتمو بیرون رو نگاه کردم نخیر خبری نبود! بجز اون چیزیکه توجهمو جلب کرد مهتابی بودنه آسمون بود و این شد که با خودم گفتم:هیچ وقت

یادم میاد در جریان یورش امریکا و نیروهای ائتلاف به عراق موشکی در فاصله نچندان دور از منزل ما به کارگاهی در محدوده املاک شرکت نفت اصابت کرد بخاطر شغل پدر در آبادان زندگی می کردیم من خواب بودم نزدیکای غروب با صدای انفجار از خواب پریدم از تعداد تلفات یا مصدوما فقط یادمه نگهبان اونجا بود که گویا یکدستش قطع شد و همچنین گربه ای کف خیابون سکته زده دیدم احتمالا از ترس و.. کاری به بقیش ندارم اینو از اون واقعه می خوام بگم که برای مدتی تلفن ها قطع شدند نه فقط تلفن که موبایل ها هم آنتنی برای برقراری تماس نداشتن موبایل تازه تازه داشت می اومد دست آدمای عادی منتها در

تا همین دو روزه پیش متوجهش نبودم.. به فاصله چندسال از هم من دوتا از این کبوترا یا کریم یا هرچی رو یکی از گرمای شدید و یکی دیگه رو هم از سرمای شدید بخونه پناه دادم بعدم وقتی آماده پرواز شدن فوری رهاشون کردم و برگشتن به آسمون و به زندگی.. .

میگذرند و دور میشوند این روزهای غمانگیزه رفتن و نبودنه دوستان و بدتر از آن دیدنه یکدیگر اما نفهمیدن (حال) همدیگر ..بگذرد مدتی لکن چه حاصل که باز رفتنو این قصه بی انتهای هجرت.. تاکی نوبت رفتن بما رسد بی شک نزدیک است ..تلخ است دل کندن بار سفر بستن اما وقتش رسد تلخی مرگ در نظرمان شیرین است مردن و از این دنیا خارج شدن در انتظارمان پیش رویمان منتظر نشسته..